انسان موجودی اجتماعی است. در تمام نهادهای اجتماعی در راستای صلح و آرامش، فردی به عنوان سرپرست تعیین میشود. خانواده که مهمترین نهاد اجتماعی است از این امر جدا نیست و برای بهسامانرسیدن برنامهها و سیر حرکتش نیازمند یک مسئول و سرپرست است. در نظام خانواده، سرپرستی امور آن برعهده مرد نهاده شده است و در آیه 34 صوره نساء تصریح به این امر شده است. در گستره اختیارات سرپرست دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. برخی بر این باورند که براساس این آیه اطاعت از مردان بر زنان بهطور مطلق و همانند اطاعت بردگان است و از طرفی بعضی افراد سودجو از این دستور الهی سوء استفاده کردهاند و از تکلیف قوامیت به عنوان اهرم فشار علیه زنان استفاده میکنند و آرامش خانواده را مختل میکنند. از نظر برخی دیگر، قوامیت به عنوان تکلیف بر مرد دانسته شده است که مرد موظف است به امور خانواده اهتمام ورزد و لزوم اطاعت منحصر به مسائل زناشویی است نه در کل امور زندگی و در نهایت گروهی دیگر از این آیه، لزوم تصدی مناصب اجتماعی توسط مردان را برداشت کردهاند. اسلام قوامیت را بهمعنای تکلیف دانسته نه بهمعنای سلطه مطلق بر زنان اگرچه لازمه ریاست اطاعت است البته نه اطاعت در تمام حیطههای زندگی. اطاعت زن از مرد تنها در محدوده مسائل زناشویی است. نوشتار حاضر علاوهبر تبیین ماهیت و گستره قوامیت، رابطه سرپرستی مردان در خانه را با مؤلفههای صلح بررسی میکند ازجمله عدالتمحوری، تعاون و همبستگی، احساس مسئولیت و ... . دستاورد نوشتار حاضر این است که قوامیت مرد، نوعی مسئولیت برای اداره کانون خانواده است که بهدنبال آن، تکالیف و وظایفی برعهده مرد خواهد آمد از جمله لزوم نفقه و رفتارعادلانه و ... . نوشتار حاضر درصدد تبیین ماهیت و گستره قوامیت و مشخصکردن محدوده اطاعت زوجه از زوج است تا بدین وسیله موجبات صلح و آرامش در خانواده فراهم شود و از نزاعهای خانوادگی پیشگیریی شود و به همین ترتیب زمینه صلح در اجتماع فراهم شود.